ហេតុអ្វីការបញ្ជូនបាល់ត្រង់ ត្រូវការហាត់ចំណុចតូចៗ?
«ភាពជោគជ័យ គឺជាផលបូកនៃការខិតខំតូចៗ ដែលធ្វើជាប្រចាំ» — អារីស្តូត ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ មិនមែនអាស្រ័យលើកម្លាំងជើងតែមួយមុខទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើទីតាំងជើងទ្រទ្រង់ មុំកជើង ទិសដៅស្មា និងការមើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់។....
ហេតុអ្វីការបញ្ជូនបាល់ត្រង់ ត្រូវការហាត់ចំណុចតូចៗ?
«ភាពជោគជ័យ គឺជាផលបូកនៃការខិតខំតូចៗ ដែលធ្វើជាប្រចាំ» — អារីស្តូត
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ មិនមែនអាស្រ័យលើកម្លាំងជើងតែមួយមុខទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើទីតាំងជើងទ្រទ្រង់ មុំកជើង ទិសដៅស្មា និងការមើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គោលដៅល្អគឺអាចបញ្ជូនបាល់ចំគោលដៅ ៧ ដងក្នុងចំណោម ១០ ដង នៅចម្ងាយ ៨ ទៅ ១២ ម៉ែត្រ។ វិធីដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ព្រោះផ្ទៃប៉ះធំ និងងាយគ្រប់គ្រងជាងចុងជើង។ គួរហាត់ ២០ ទៅ ៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ យ៉ាងហោចណាស់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលចំគោលដៅ។ គន្លឹះសំខាន់គឺចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយខ្លី បង្កើនចម្ងាយបន្តិចម្តងៗ និងកុំប្រញាប់ប្រើកម្លាំងខ្លាំង មុនពេលទម្រង់បច្ចេកទេសមានស្ថិរភាព។

ជំនឿទី១៖ បញ្ជូនបាល់ត្រង់ ត្រូវប្រើកម្លាំងជើងខ្លាំង — មិនពិតទេ
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ មិនត្រូវការកម្លាំងខ្លាំងជាងគេឡើយ ប៉ុន្តែត្រូវការផ្ទៃប៉ះបាល់ និងទិសជើងដែលត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើជើងប៉ះបាល់ខ្លាំង ប៉ុន្តែបែរមុំខុស បាល់នឹងហោះឬរត់ចេញពីខ្សែគោលដៅ។
កំហុសនេះជួបញឹកញាប់នៅពេលអ្នកលេងចង់បញ្ជូនបាល់ឆ្លងចម្ងាយ ១៥ ទៅ ២០ ម៉ែត្រ ដោយមិនទាន់អាចគ្រប់គ្រងបាល់នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្របាន។ គួរចាប់ផ្តើមដោយបញ្ជូនបាល់ទៅមិត្តរួមក្រុមដែលឈរនៅចម្ងាយ ៦ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ១០ ម៉ែត្រ និង ១៥ ម៉ែត្រ។ ការរក្សាក្បាលឲ្យស្ងប់ និងបន្ថយចលនារាងកាយនៅពេលប៉ះបាល់ នឹងជួយឲ្យទិសបាល់មានស្ថិរភាពជាងការទាត់ដោយកម្លាំង។
- ប៉ះបាល់នៅកណ្ដាលបាល់ ដើម្បីឲ្យបាល់រត់ត្រង់។
- ប្រើខាងក្នុងជើង សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី និងមធ្យម។
- បង្កើនកម្លាំងតាមចម្ងាយ មិនមែនតាមអារម្មណ៍ប្រញាប់។
- បញ្ចប់ចលនាជើងទៅរកគោលដៅ មិនបោះជើងកាត់ទិស។
មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
ជំនឿទី២៖ មើលបាល់ជាប់រហូត ទើបបញ្ជូនបានត្រង់ — ត្រឹមតែពាក់កណ្តាល
ការមើលបាល់នៅពេលប៉ះ គឺសំខាន់ ប៉ុន្តែការមើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់ក៏សំខាន់ដូចគ្នា។ អ្នកលេងគួរមើលទីតាំងមិត្តរួមក្រុម ឬចន្លោះទំនេរ រួចទើបបន្ថយភ្នែកមកកាន់បាល់នៅពេលចុងក្រោយ។ វិធីនេះជួយឲ្យការបញ្ជូនមានគោលបំណង មិនមែនគ្រាន់តែទាត់បាល់ចេញពីជើង។
ការហាត់ល្អមួយគឺដាក់កោណចំនួន ២ នៅចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ បង្កើតជាច្រកទទឹងប្រហែល ១ ម៉ែត្រ។ មើលច្រកនោះជាមុន បញ្ជូនបាល់ឲ្យឆ្លងកាត់ រួចប្តូរទៅគោលដៅនៅខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំ។ បន្ទាប់ពីធ្វើបាន ២០ ដង អាចឲ្យមិត្តរួមក្រុមផ្លាស់ទីយឺតៗ ដើម្បីបង្ហាត់ការសម្រេចចិត្ត។ តាមគោលការណ៍អភិវឌ្ឍបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការយល់ដឹងពីលំហ គួរត្រូវបានហាត់រួមគ្នា។
«បច្ចេកទេសល្អ ត្រូវធ្វើឲ្យការសម្រេចចិត្តកាន់តែងាយ» គឺជាគំនិតសំខាន់ក្នុងការហាត់កីឡាជាក្រុម។ ដូច្នេះ កុំហាត់តែការទាត់ទៅកាន់ជញ្ជាំងដោយមិនមានគោលដៅច្បាស់។
ជំនឿទី៣៖ ប្រើចុងជើង គឺជាវិធីលឿនបំផុត — ខុសទាំងស្រុង
ចុងជើងអាចធ្វើឲ្យបាល់ផ្លាស់ទីលឿន ប៉ុន្តែវាមិនផ្តល់ការគ្រប់គ្រងល្អសម្រាប់ការបញ្ជូនត្រង់ទេ។ ផ្ទៃប៉ះតូចធ្វើឲ្យបាល់បែរទិសងាយ ជាពិសេសនៅពេលកជើងមិនរឹង ឬជើងទ្រទ្រង់ដាក់ឆ្ងាយពីបាល់។ សម្រាប់ការបញ្ជូនទៀងទាត់ ផ្នែកខាងក្នុងជើងគឺជាជម្រើសសុវត្ថិភាពជាង។
អ្នកគួរដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅចំហៀងបាល់ ប្រហែល ១០ ទៅ ១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយបែរម្រាមជើងទៅរកគោលដៅ។ កជើងដែលប៉ះបាល់ត្រូវរក្សាឲ្យរឹង បើកម្រាមជើងឡើងបន្តិច ហើយប៉ះកណ្ដាលបាល់ដោយមិនលំអៀងខ្លួនទៅក្រោយពេក។ ប្រសិនបើបាល់លោតឡើងញឹកញាប់ សូមពិនិត្យថាខ្លួនបានលំអៀងទៅមុខបន្តិចឬអត់ និងថាបានប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេកឬទេ។

តើអ្វីខ្លះដែលពិតជាដំណើរការ សម្រាប់ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់?
ការហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត គឺការបំបែកជំនាញជាផ្នែកតូចៗ រួចភ្ជាប់វាចូលគ្នា។ សម្រាប់មនុស្សភាគច្រើន ការហាត់ ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្តាហ៍ ជាមួយចំនួនបញ្ជូន ៨០ ទៅ ១២០ ដងក្នុងមួយវគ្គ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង្កើតទម្លាប់ល្អ។ ចំណុចសំខាន់គឺគុណភាពនៃការប៉ះបាល់ មិនមែនចំនួនបាល់តែប៉ុណ្ណោះទេ។
ជំហានហាត់ប្រាណដែលគួរធ្វើ
- កំដៅខ្លួន ៥ ទៅ ៨ នាទី ដោយរត់ស្រាល និងបង្វិលកជើង។
- បញ្ជូនបាល់ទៅជញ្ជាំងចំនួន ៣០ ដង ដោយប្រើជើងស្តាំ និង ៣០ ដងដោយប្រើជើងឆ្វេង។
- ដាក់កោណ ២ បង្កើតច្រកទទឹង ៨០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយព្យាយាមឲ្យបាល់ឆ្លងកាត់ ២០ ដង។
- បញ្ជូនបាល់ទៅមិត្តរួមក្រុមនៅចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ដោយប្តូរជើងរាល់ ៥ ដង។
- បន្ថែមការបញ្ជូនបាល់បន្ទាប់ពីបង្វិលខ្លួន ឬទទួលបាល់ពីមុំផ្សេងៗ។
- កត់ត្រាចំនួនបាល់ចំគោលដៅ និងចំនួនបាល់ខុសទិសនៅចុងវគ្គ។
ការកត់ត្រានេះមានអត្ថប្រយោជន៍ជាក់ស្តែង ព្រោះវាបង្ហាញថាកំហុសកើតឡើងពេលណា។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើបាល់ត្រង់នៅ ១០ ដងដំបូង ប៉ុន្តែខុសច្រើនក្រោយ ៦០ ដង នោះបញ្ហាអាចជាការអស់កម្លាំង មិនមែនជាបច្ចេកទេសមូលដ្ឋានទេ។ គួរផ្អាក ៦០ ទៅ ៩០ វិនាទី រៀងរាល់ ២០ ទៅ ៣០ ដង ដើម្បីរក្សាគុណភាពការហាត់។
ចង់យល់ពីការវាយតម្លៃទម្រង់ក្រុម និងស្ថិតិការប្រកួតបានច្បាស់ជាងមុន សូមមើលមាតិកាពាក់ព័ន្ធរបស់ ការវាយតម្លៃប្រកួត ដែលផ្តោតលើបាល់ទាត់ និងការគ្របដណ្តប់ការប្រកួតពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។
តើគួររៀបចំរាងកាយយ៉ាងដូចម្តេច មុនបញ្ជូនបាល់?
ការរៀបចំរាងកាយត្រឹមត្រូវធ្វើឲ្យការបញ្ជូនមានទិសដៅ និងល្បឿនស្ថិរភាព។ មុនប៉ះបាល់ អ្នកគួរបើកដងខ្លួនបន្តិចទៅរកគោលដៅ រក្សាជង្គង់បត់ស្រាល និងដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅជិតបាល់។ ស្មា និងត្រគាកគួរបែរទៅទិសដៅដែលចង់ឲ្យបាល់រត់ ខណៈកជើងប៉ះបាល់ត្រូវរឹង។
ការប៉ះបាល់មិនគួរបញ្ចប់ភ្លាមៗទេ។ ជើងគួរបន្តតាមទិសគោលដៅប្រហែល ២០ ទៅ ៣០ សង់ទីម៉ែត្រ ដើម្បីឲ្យកម្លាំងផ្ទេរទៅមុខបានល្អ។ ប្រសិនបើជើងបញ្ចប់ដោយបោះទៅខាងស្តាំ បាល់អាចបែរទៅខាងស្តាំ ហើយប្រសិនបើរាងកាយលំអៀងទៅក្រោយ បាល់អាចហោះឡើង។ ការថតវីដេអូពីចំហៀង និងពីខាងមុខ ដោយប្រើទូរសព្ទ អាចជួយឲ្យអ្នកឃើញកំហុសដែលភ្នែកខ្លួនឯងមិនសូវចាប់បាន។
ចំណុចគួរពិនិត្យមានដូចជា៖
- ជើងទ្រទ្រង់នៅជិតបាល់ឬអត់។
- ម្រាមជើងបែរទៅគោលដៅឬអត់។
- កជើងរឹងនៅពេលប៉ះឬអត់។
- ក្បាលនៅលើបាល់ ឬលំអៀងទៅក្រោយ។
- ជើងបន្តតាមទិសគោលដៅឬបោះកាត់។
លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់នៅកន្លែងតូច
តើហេតុអ្វីការបញ្ជូនទៅជ្រុង គួរហាត់ជាងការទាត់ទៅចំណុចកណ្ដាល?
ការបញ្ជូនទៅជ្រុងអាចបង្ហាញកំហុសទិសដៅបានច្បាស់ជាងការទាត់ទៅគោលដៅធំទូលាយ។ ប្រើច្រកទទឹង ៦០ ទៅ ៨០ សង់ទីម៉ែត្រ នៅចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ ហើយព្យាយាមឲ្យបាល់ឆ្លងកាត់ច្រកដោយមិនប៉ះកោណ។ លំហាត់នេះបង្កើតភាពជាក់លាក់ និងបង្ហាត់ការគ្រប់គ្រងកម្លាំងក្នុងពេលតែមួយ។
ព័ត៌មានសំខាន់មួយដែលអ្នកហាត់ជាច្រើនមិនសូវយកចិត្តទុកដាក់ គឺភាពខុសគ្នារវាងបាល់ដែលបែរទិសភ្លាមៗ និងបាល់ដែលរត់ជាខ្សែកោងបន្តិច។ បាល់បែរភ្លាមៗភាគច្រើនកើតពីការប៉ះខាងបាល់ ដោយកជើងបើកចំហ។ បាល់រត់ខ្ចីជ្រុងបន្តិចអាចកើតពីការបន្តចលនាជើងមិនស្មើទិសគោលដៅ។ ដូច្នេះ ការដឹងថាបាល់ខុសដោយសារកន្លែងប៉ះ ឬដោយសារចលនាបញ្ចប់ នឹងធ្វើឲ្យការកែសម្រួលមានប្រសិទ្ធភាពជាងការទាត់ម្តងហើយម្តងទៀតដោយគ្មានការវិភាគ។
តាមព័ត៌មានបច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អឺរ៉ុប, ការបញ្ជូនបាល់ដែលមានគុណភាពត្រូវភ្ជាប់ការសង្កេតមុនទទួលបាល់ ការគ្រប់គ្រងប៉ះទីមួយ និងការសម្រេចចិត្តបន្ទាប់។ នេះមានន័យថា ការបញ្ជូនត្រង់ក្នុងការហាត់ គួរត្រូវបន្តទៅការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធផងដែរ។
តើអ្វីខ្លះដែលគួរមិនអើពើ នៅពេលហាត់បញ្ជូនបាល់?
គួរមិនអើពើចំពោះវិធីសាស្ត្រដែលសន្យាថាអាចបញ្ជូនបាល់ត្រង់ភ្លាមៗក្នុងរយៈពេលមួយថ្ងៃ ឬត្រូវប្រើស្បែកជើងម៉ាកជាក់លាក់ដើម្បីបានលទ្ធផល។ ស្បែកជើងដែលសមនឹងទំហំជើង និងស្ថានភាពទីលានមានសារៈសំខាន់ ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសការដាក់ជើង និងការហាត់ជាប្រចាំបានឡើយ។ ក៏មិនគួរប្រៀបធៀបខ្លួនជាមួយកីឡាករអាជីពតាមវីដេអូខ្លីៗ ព្រោះពួកគេបានហាត់ចលនាដដែលរាប់ពាន់ដង។
សម្រាប់អ្នកដែលយកព័ត៌មានការប្រកួត ឬការព្យាករណ៍មកប្រើក្នុងការវិភាគ ក៏គួរបំបែករវាងស្ថិតិ និងការសន្និដ្ឋានផ្ទាល់ខ្លួន។ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត ផ្តល់មាតិកាអំពីក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួតបាល់ទាត់ឆ្នាំ ២០២៦ ប៉ុន្តែការសម្រេចចិត្តផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុគួរធ្វើដោយប្រុងប្រយ័ត្ន កំណត់ថវិកា និងមិនប្រើប្រាក់ដែលត្រូវការសម្រាប់ជីវភាព។ ប្រភពផ្លូវការដូចជា សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អឺរ៉ុប គួរត្រូវបានពិនិត្យសម្រាប់កាលវិភាគ និងលទ្ធផលពិតប្រាកដ។

ផែនការហាត់ ៤ សប្តាហ៍សម្រាប់ភាពជាក់លាក់
ផែនការរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍គួរចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រង មុននឹងបន្ថែមល្បឿន និងសម្ពាធ។ សប្តាហ៍ទី១ ផ្តោតលើការបញ្ជូនខាងក្នុងជើងនៅចម្ងាយ ៦ ទៅ ៨ ម៉ែត្រ ដោយកត់ចំនួនបាល់ចំគោលដៅ។ សប្តាហ៍ទី២ បន្ថែមការប្តូរជើង និងការទទួលបាល់ដោយប៉ះទីមួយទៅចំហៀង។ សប្តាហ៍ទី៣ បន្ថែមមិត្តរួមក្រុមដែលផ្លាស់ទី និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ២ វិនាទី។ សប្តាហ៍ទី៤ បញ្ចូលការបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ ដូចជាឲ្យអ្នកការពារម្នាក់ចូលបិទផ្លូវ។
គោលដៅដែលអាចវាស់បានគឺ៖
- សប្តាហ៍ទី១៖ ចំគោលដៅយ៉ាងហោចណាស់ ៦៥ ភាគរយ។
- សប្តាហ៍ទី២៖ ចំគោលដៅ ៧០ ភាគរយ ដោយប្រើជើងទាំងពីរ។
- សប្តាហ៍ទី៣៖ រក្សាបាន ៧០ ភាគរយ ខណៈមានចលនា។
- សប្តាហ៍ទី៤៖ ចំគោលដៅ ៧៥ ភាគរយ ក្នុងស្ថានភាពមានសម្ពាធ។
ប្រសិនបើអត្រាជោគជ័យធ្លាក់ចុះខ្លាំង សូមត្រឡប់ទៅចម្ងាយខ្លីជាងមុន ហើយកែទម្រង់។ កុំបង្កើនល្បឿន ប្រសិនបើការប៉ះទីមួយនៅតែរអិល ឬការបញ្ជូនបាល់ខុសទិសជាបន្តបន្ទាប់។ ការរីកចម្រើនដែលមានស្ថិរភាពល្អជាងការរីកចម្រើនលឿន ប៉ុន្តែបាត់បង់ទម្រង់។
វិធីអានស្ថិតិក្រុមមុនការប្រកួតបាល់ទាត់
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ មានន័យថាបាល់រត់ទៅកាន់គោលដៅដែលបានកំណត់ ដោយមានទិសដៅ និងល្បឿនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ វាមិនមានន័យថាបាល់ត្រូវរត់ជាបន្ទាត់ល្អឥតខ្ចោះគ្រប់ពេលទេ ប៉ុន្តែបាល់គួរមកដល់ជើងមិត្តរួមក្រុម ឬឆ្លងកាត់ច្រកដែលបានកំណត់។ ចម្ងាយ ៦ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ គឺសមស្របសម្រាប់វាស់មូលដ្ឋាន។ ការកត់ចំនួនបាល់ចំគោលដៅជួយឲ្យឃើញការរីកចម្រើនយ៉ាងច្បាស់។
សំណួរ៖ តើត្រូវប្រើផ្នែកណានៃជើង ដើម្បីបញ្ជូនបាល់ត្រង់?
ចម្លើយ៖ គួរប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ព្រោះវាមានផ្ទៃប៉ះធំ និងងាយកំណត់ទិស។ ម្រាមជើងគួរលើកឡើងបន្តិច កជើងត្រូវរឹង ហើយផ្នែកខាងក្នុងជើងត្រូវប៉ះកណ្ដាលបាល់។ ជើងទ្រទ្រង់គួរដាក់នៅចំហៀងបាល់ប្រហែល ១០ ទៅ ១៥ សង់ទីម៉ែត្រ។ ប្រសិនបើបាល់ហោះឡើងញឹកញាប់ សូមពិនិត្យថាអ្នកបានប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេកឬអត់។
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនបាល់ខ្លី និងបញ្ជូនបាល់វែងខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនខ្លីផ្តោតលើភាពជាក់លាក់ និងការគ្រប់គ្រង ដោយប្រើកម្លាំងតិចជាងការបញ្ជូនវែង។ ការបញ្ជូនវែងត្រូវការការបង្វិលត្រគាក ការផ្ទេរទម្ងន់ និងការប៉ះបាល់នៅកន្លែងសមស្រប ដើម្បីបង្កើតចម្ងាយ។ អ្នកគួរអាចបញ្ជូនបានត្រង់នៅចម្ងាយ ៨ ទៅ ១០ ម៉ែត្រ មុននឹងហាត់ចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ។ ការបង្កើនចម្ងាយលឿនពេកអាចបង្កើតទម្លាប់ខុស។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែបែរទៅខាងស្តាំ ឬខាងឆ្វេង?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុភាគច្រើនគឺជើងទ្រទ្រង់ដាក់ខុសទីតាំង កជើងបើក ឬជើងបន្តតាមទិសមិនស្របគោលដៅ។ ប្រសិនបើបាល់បែរទៅស្តាំជាប្រចាំ សូមថតវីដេអូពីខាងមុខ ដើម្បីពិនិត្យមុំជើង និងទីតាំងជើងទ្រទ្រង់។ ហាត់ជាមួយច្រកកោណទទឹង ៦០ សង់ទីម៉ែត្រ នឹងធ្វើឲ្យកំហុសទិសដៅងាយសម្គាល់។ កែតែមួយចំណុចក្នុងមួយវគ្គ ដើម្បីដឹងថាការកែណាដំណើរការ។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ គួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ក្នុងមួយវគ្គ ២០ ទៅ ៣០ នាទី។ រាល់វគ្គអាចបញ្ជូន ៨០ ទៅ ១២០ ដង ប៉ុន្តែគួរផ្អាកខ្លីៗ ដើម្បីរក្សាទម្រង់និងកាត់បន្ថយការអស់កម្លាំង។ អ្នកចាប់ផ្តើមអាចហាត់ត្រឹម ២ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ប្រសិនបើមានការឈឺសាច់ដុំ។ ការហាត់ទៀងទាត់មានប្រសិទ្ធភាពជាងការហាត់យូរម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍។
សំណួរ៖ តើបើគ្មានទីលានធំ អាចហាត់បានទេ?
ចម្លើយ៖ អាចហាត់បាន ដោយប្រើជញ្ជាំងរាបស្មើ ច្រកកោណ ឬខ្សែសម្គាល់នៅលើទីធ្លាតូច។ ចម្ងាយ ៤ ទៅ ៦ ម៉ែត្រ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ហាត់ការប៉ះ និងទិសដៅមូលដ្ឋាន។ ត្រូវជ្រើសកន្លែងដែលមិនមានមនុស្ស យានយន្ត ឬវត្ថុបែកបាក់នៅជិត ដើម្បីជៀសវាងគ្រោះថ្នាក់។ ប្រសិនបើប្រើជញ្ជាំង សូមរក្សាចន្លោះសុវត្ថិភាព និងពិនិត្យថាបាល់មិនអាចប៉ះអ្នកដទៃបាន។
សំណួរ៖ តើគួរប្រើការព្យាករណ៍ប្រកួត ដើម្បីសម្រេចចិត្តលេងភ្នាល់ដែរឬទេ?
ចម្លើយ៖ មិនគួរចាត់ទុកការព្យាករណ៍ ឬស្ថិតិណាមួយថាជាការធានាលទ្ធផលឡើយ។ ស្ថិតិពី ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចជួយឲ្យយល់ពីទម្រង់ក្រុម ការឈ្នះចាញ់ និងស្ថានភាពកីឡាករ ប៉ុន្តែការប្រកួតពិតអាចផ្លាស់ប្តូរដោយរបួស កាតក្រហម ឬកត្តាទីលាន។ ប្រសិនបើពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់ ត្រូវគោរពច្បាប់ក្នុងតំបន់ កំណត់ថវិកាដាច់ខាត និងឈប់ភ្លាមៗនៅពេលការលេងចាប់ផ្តើមប៉ះពាល់ដល់ជីវភាព។
ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់កើតចេញពីទម្រង់ត្រឹមត្រូវ ការហាត់មានគោលដៅ និងការកត់ត្រាលទ្ធផល មិនមែនពីកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៦ ទៅ ៨ ម៉ែត្រ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង រក្សាកជើងឲ្យរឹង ហើយបង្កើនភាពលំបាកជាបន្តបន្ទាប់។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ខ្លាំង ឬការឈឺកជើងជាប់លាប់ សូមផ្អាកការហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។
ចប់ការផ្ញើសារ។
ការវាយតម្លៃប្រកួត • Neon Protocol • System Active